شعرهای کوتاه

  ازتمام روزهای زندگی ام   یک روز را هرگز فراموش نمی کنم   آن روز که نشانی ام را   از تو پرسیدم   ...

شادی پرنده ی ست که وقت نشستن هزار لوله ی تفنگ به سویش نشانه رفته اند       ...

زندگی آواز پرنده یست در باغِ به هم ریخته ی به خود که می آیی ناباورانه می پرسی  نامش چیست       ...

برگی آویخته بر شاخه ام جان بدر برده ی از حوادث شگرف وهمدم سکوتِ درختی که به خوابِ پرنده های رفته دلخوش است ...

آنقدر پرم که دستانِ نرم مرگ می تواند خالیم کند ...