شعرهای کوتاه

دراین بهار سبز   کسی زنده است   که جیب هایش   پرازخاطرات توست   ...

هر آدمی   موقع رفتن چیزی را جا میگذارد   گاهی چمدانی پراز خاطره را   زمانی خودش را   وگاهی کسی را   که او را دوست داشته است. ...

مگر این جا چقدر بهشت است که با من از جهنمی میگویی که با دوست داشتنت اتفاق می افتد   ...

  ازتمام روزهای زندگی ام   یک روز را هرگز فراموش نمی کنم   آن روز که نشانی ام را   از تو پرسیدم   ...

مردها با نیمی از قلب شان عاشث میشوند آن نیمه دیگر را میگذارند برای بعد برای سال های دلتنگی ...

  بذری گریخته از آسیابم به کسی نگو مرا تنها در زمین ِ باکی رها کن   ...

برای خواب نه   برای تمام سال های انتظار   ستاره ها را اشتباه شمرده ام   ...

بی تو آن روز بد م که بیهوده و سخت میگذرد ...

  در من یکی نشسته است راه نمیرود نگاه نمی کند رازی درون سینه اش دارد برای نگفتن وهی مدام دلداریم میدهد     ...

من هنوزم امیدم به اینست در این کوچه بی نام شبی ماه با ایستد نفسی تازه کند ...

حالا که عشق تو زنده ام کرده است بانو اجازه بده دوباره عاشقت شوم ...

قانع ام من به نگاهی وسلامی وحتی گذر گوتاهی       ...

  رفتنت آمدن است برای کسی که ازروبرو نگاهت میکند ...

کسی نیامده است هرکه را می بینم درحال رفتن است   ...

کوتاه ترین شعری که هر روز برایت میسرایم دوستت دارم است ...

حرفی بزن یغماگری در کمین نشسته است خیره به زیبایت سخنی بگو ازما به جز واژه های مست چیزی به جا نمی ماند...

رسیده ای به زندگی مثل کبوتری به لانه اش که زمزمه ی عاشقانه ات سکوت مرا چاره میکند ...

آن سنگ را که به شادی پراندی درونِ رود عمر من موج های آن سال هاست که کرانه های مرا سست میکند       ...

خسته ام، حوا بیا سیبی بچین تا از این جا هم ، تبعیدم کنند ...

با آنکه هرگز ندیدمت گویی که سال ها می شناسمت ای مثل من که ز غصه پروا نمیکنی ...