شعرهای کوتاه

دراین بهار سبز   کسی زنده است   که جیب هایش   پرازخاطرات توست   ...

  ازتمام روزهای زندگی ام   یک روز را هرگز فراموش نمی کنم   آن روز که نشانی ام را   از تو پرسیدم   ...

مردها با نیمی از قلب شان عاشث میشوند آن نیمه دیگر را میگذارند برای بعد برای سال های دلتنگی ...

درقصه های کودکی ما عشق نبود  گرگی بود و با حلیه های فراوان         ...

  بهاری که پا نهاده در چشمِ سبزه ها   درکوچه های شهرماجز لباس نو ندید         ...

تو بهاری پراکنده در همه جا که شگفتنم را میسری ...

چهار راهی شده است این دلِ بی صاحب من که زهر سو در آیی ندانی چه کنی   ...

به همدردیم بیا بهار که دردِ زمستان کشیده ام     ...

باز آمدم زتند باد خود آما بهار تو هنوز باز نیامدی   ...

  بهار اگر بیاید میگویم به او که شاخه های لختِ دلم را زمستان شکسته است     ...

گنج ها دفن شده اند زیرِ زمین ما کاشفان زندگی به جای خالی رسیده ایم     ...

  از دل های مانده در میانِ راه   نپرسید کسی   جامانده ی   کدام قطارِ بی مسافرید.         ...