شعرهای کوتاه

    همه رفتند ولی باز میان من وتو چه نگاهی چه سکوتی چه غمیست               ...

  ای غم برو شبی به خانه ام سر بزند   مشگل زبامی که گریزد دگر پر بزند               ...

همیشه اتفاق های غریب در روزهای گمشده  می افتد لحظه های که نام شان را نمی خواهم بدانم شادی غم آوری که جان میدهد برای گم شدن       ...

تنگ است حصارِ حوصله ام از شادیم که عاشقِ غم است ...