شعرهای کوتاه

آن سنگ را که به شادی پراندی درونِ رود عمر من موج های آن سال هاست که کرانه های مرا سست میکند       ...

دست تکان دادی و رفتی نمی دانستم تو همان عمر زدست رفته طوفان زده ای         ...

افزون نمی کند حیرت مرا عمری که پیچیده به دست پای من ...