شعرهای کوتاه

رسیده ای به زندگی مثل کبوتری به لانه اش که زمزمه ی عاشقانه ات سکوت مرا چاره میکند ...

دفتر زندگی ام، چند ورقِ  کاهی بود که سر درس حساب چرکنویسم کردنند         ...

زندگی گفت: که باید از این جا بروم من ز دنیای شما سخت  شکایت دارم       ...

زندگی جدی ترین شوخی دنیاست اگر   ما به خنده نرسیده به پایان برسد           ...

زندگی آواز پرنده یست در باغِ به هم ریخته ی به خود که می آیی ناباورانه می پرسی  نامش چیست       ...