ابری سپیدم درآن حجم نگاهت خواهم ببارم ولی اشک ندارم ...
زیبای نام دیگر توست ابری در آسمان به شکل ِ تو آبی بیکران که جان خیال مرا به بازی میبرد ...
باز می آیم زخود ابری که باریده و با طلوع خوشید محو می شوم ...